اینترنت کوانتومی نسل جدیدی از ارتباطات است که بر پایه اصول فیزیک کوانتومی و کیوبیت‌ها کار می‌کند.
این فناوری می‌تواند سرعت انتقال داده و سطح امنیت ارتباطات را به شکل چشمگیری افزایش دهد.
هرچند هنوز در مرحله توسعه است، اما آینده اینترنت را به سمت شبکه‌های فوق‌سریع و فوق‌امن تغییر خواهد داد.
اینترنت کوانتومی چیست و چه تفاوتی با اینترنتی دارد که امروز استفاده می‌کنیم؟ (Quantum Internet) نوعی شبکه ارتباطی پیشرفته است که با استفاده از اصول مکانیک کوانتومی، مانند درهم‌تنیدگی ذرات و انتقال حالت‌های کوانتومی، امکان ارتباط میان دستگاه‌ها و پردازنده‌های کوانتومی را فراهم می‌کند. هدف اصلی این فناوری، ایجاد قابلیت‌های جدید در امنیت ارتباطات، تبادل اطلاعات کوانتومی و اتصال کامپیوترهای کوانتومی به یکدیگر است.
برخلاف تصور رایج، اینترنت کوانتومی به معنای دانلود فوری فایل‌ها یا انتقال اطلاعات سریع‌تر از نور نیست. این فناوری قرار است در کنار اینترنت فعلی فعالیت کند و امکاناتی را ارائه دهد که با شبکه‌های کلاسیک به‌تنهایی امکان‌پذیر نیستند.
اگر می‌خواهید بدانید اینترنت کوانتومی چیست، چگونه کار می‌کند، چه مزایایی دارد و چه زمانی ممکن است در دسترس عموم قرار بگیرد، در ادامه این مقاله از ماهان‌نت با ما همراه باشید.
| ویژگی | توضیحات |
|---|---|
| فناوری اصلی | مکانیک کوانتومی و درهم‌تنیدگی |
| واحد اطلاعات | کیوبیت (Qubit) |
| هدف اصلی | ارتباط کوانتومی و قابلیت‌های امنیتی جدید |
| سرعت انتقال | محدود به قوانین فیزیک و سرعت نور |
| امنیت | امکان توسعه روش‌های امنیتی مبتنی بر اصول کوانتومی |
| وضعیت توسعه | پژوهشی، آزمایشی و نمونه‌های اولیه |
| کاربران هدف اولیه | مراکز تحقیقاتی، سازمان‌های حساس و زیرساخت‌های علمی |
| جایگزین اینترنت فعلی؟ | احتمالاً مکمل اینترنت کلاسیک خواهد بود |
برای درک بهتر اینکه اینترنت کوانتومی چیست، ابتدا باید با ساختار شبکه‌های کوانتومی آشنا شویم.
شبکه‌های کوانتومی برای ایجاد ارتباط میان دستگاه‌ها از ویژگی‌های فیزیکی ذرات، به‌ویژه فوتون‌ها، استفاده می‌کنند. برخلاف شبکه‌های معمولی که داده‌ها را به شکل بیت‌های صفر و یک منتقل می‌کنند، این شبکه‌ها می‌توانند حالت‌های کوانتومی را میان گره‌های مختلف توزیع کنند.
سه مفهوم اساسی در عملکرد شبکه‌های کوانتومی نقش دارند.
کیوبیت واحد پایه اطلاعات کوانتومی است. در کامپیوترهای معمولی، بیت فقط یکی از دو مقدار صفر یا یک را دارد؛ اما کیوبیت می‌تواند در حالتی به نام برهم‌نهی (Superposition) قرار بگیرد.
این ویژگی امکان پردازش اطلاعات را به روش‌هایی متفاوت از محاسبات کلاسیک فراهم می‌کند.
البته وجود برهم‌نهی به این معنا نیست که یک کیوبیت می‌تواند به‌سادگی چندین بیت اطلاعات معمولی را هم‌زمان به گیرنده منتقل کند.
درهم‌تنیدگی یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های فیزیک کوانتومی است.
زمانی که دو ذره درهم‌تنیده باشند، حالت کوانتومی آن‌ها دارای ارتباطی است که نمی‌توان آن را صرفاً با توصیف مستقل هر ذره توضیح داد.
این ویژگی برای ایجاد ارتباطات کوانتومی، توزیع درهم‌تنیدگی و بعضی پروتکل‌های امنیتی اهمیت زیادی دارد.
نکته مهم: درهم‌تنیدگی امکان ارسال پیام دلخواه با سرعت بیشتر از نور را فراهم نمی‌کند. برای استفاده از نتایج برخی پروتکل‌های کوانتومی همچنان به ارتباط کلاسیک نیاز است.
یکی دیگر از مفاهیم مهم برای پاسخ به سؤال اینترنت کوانتومی چیست، انتقال حالت کوانتومی است.
در این فرایند، حالت یک سیستم کوانتومی با استفاده از درهم‌تنیدگی و ارسال اطلاعات کلاسیک به سیستم دیگری منتقل می‌شود.
در واقع، ذره یا جسم فیزیکی جابه‌جا نمی‌شود؛ بلکه حالت کوانتومی آن در مقصد بازسازی می‌شود و حالت اولیه در مبدأ باقی نمی‌ماند.
این فناوری یکی از پایه‌های توسعه شبکه‌های کوانتومی آینده محسوب می‌شود.
مهم‌ترین تفاوت این دو فناوری در نوع اطلاعات و کاربردهای آن‌هاست.
| معیار | اینترنت معمولی | اینترنت کوانتومی |
|---|---|---|
| واحد اطلاعات | بیت | کیوبیت و اطلاعات کلاسیک مکمل |
| فناوری | سیگنال‌های الکتریکی، نوری و رادیویی | حالت‌های کوانتومی و کانال‌های کلاسیک |
| کاربرد اصلی | وب‌گردی، دانلود، بازی و ارتباطات | ارتباطات و پردازش کوانتومی |
| امنیت | رمزنگاری کلاسیک و پساکوانتومی | پروتکل‌های امنیتی کوانتومی |
| زیرساخت | فیبر نوری، کابل و شبکه بی‌سیم | تجهیزات کوانتومی و زیرساخت‌های ارتباطی |
| دسترسی عمومی | گسترده | بسیار محدود |
| میزان بلوغ | تجاری و توسعه‌یافته | در حال تحقیق و توسعه |
در اینترنت فعلی، اطلاعات با استفاده از پروتکل‌هایی مانند TCP/IP منتقل می‌شوند. در مقابل، شبکه‌های کوانتومی به سازوکارهای اختصاصی برای ایجاد و مدیریت حالت‌های کوانتومی نیاز دارند.
با این حال، بسیاری از تجهیزات ارتباطی موجود، به‌ویژه زیرساخت‌های فیبر نوری، می‌توانند در توسعه بعضی سامانه‌های ارتباط کوانتومی نقش داشته باشند.
مهم‌ترین موضوع بررسی مزایای واقعی آن است.
یکی از مهم‌ترین مزایای اینترنت کوانتومی، امکان استفاده از روش‌هایی مانند توزیع کلید کوانتومی (QKD) است.
در برخی پروتکل‌های QKD، تلاش برای اندازه‌گیری غیرمجاز حالت‌های کوانتومی می‌تواند اختلال قابل‌شناسایی ایجاد کند.
این ویژگی به طرفین ارتباط کمک می‌کند درباره احتمال شنود تصمیم‌گیری کنند.
البته هیچ سامانه امنیتی صرفاً به دلیل استفاده از فناوری کوانتومی در برابر تمام حملات مصون نیست. امنیت نهایی به تجهیزات، پیاده‌سازی و احراز هویت نیز بستگی دارد.
یکی دیگر از مزایای مهم این فناوری، امکان اتصال پردازنده‌های کوانتومی به یکدیگر است.
در آینده، چنین شبکه‌هایی ممکن است به پژوهشگران اجازه دهند منابع پردازش کوانتومی را میان چند مرکز تحقیقاتی به اشتراک بگذارند.
این موضوع می‌تواند در توسعه رایانش کوانتومی توزیع‌شده نقش مهمی داشته باشد.
برای درک کامل اینکه اینترنت کوانتومی چیست، باید توجه داشت که این فناوری صرفاً یک روش جدید برای انتقال داده نیست.
شبکه‌های کوانتومی می‌توانند زمینه توسعه محاسبات توزیع‌شده، حسگرهای شبکه‌ای و پروتکل‌های جدید پردازش اطلاعات را فراهم کنند.
این قابلیت‌ها به‌ویژه برای پژوهش‌های علمی و کاربردهای تخصصی اهمیت دارند.
یکی از رایج‌ترین برداشت‌های اشتباه، ارتباط دادن آن با سرعت دانلود و آپلود است.
فوتون‌ها هم‌اکنون نیز در شبکه‌های فیبر نوری برای انتقال اطلاعات استفاده می‌شوند. بنابراین استفاده از فوتون به‌تنهایی به معنای سریع‌تر بودن اینترنت کوانتومی نیست.
اگر هدف شما دانلود فایل‌های حجیم، تماشای ویدئو با کیفیت بالا، بازی آنلاین یا ارتباط پایدار باشد، فناوری‌هایی مانند فیبر نوری همچنان گزینه‌های کاربردی هستند.
یکی از مهم‌ترین بخش‌های پاسخ به سؤال اینترنت کوانتومی چیست، بررسی کاربردهای احتمالی آن در صنایع مختلف است.
بانک‌ها و مؤسسات مالی برای انتقال اطلاعات حساس به روش‌های امنیتی پیشرفته نیاز دارند.
ارتباطات کوانتومی می‌توانند در آینده به توسعه روش‌های جدید توزیع کلید و حفاظت از برخی ارتباطات مالی کمک کنند.
سازمان‌های دولتی، مراکز تحقیقاتی و زیرساخت‌های حیاتی از جمله حوزه‌هایی هستند که ممکن است زودتر از کاربران خانگی به سراغ شبکه‌های کوانتومی بروند.
در حوزه سلامت، حفاظت از اطلاعات بیماران اهمیت زیادی دارد.
روش‌های امنیتی مبتنی بر فناوری کوانتومی ممکن است در آینده به حفاظت از ارتباطات میان مراکز درمانی و پژوهشی کمک کنند.
اتصال پردازنده‌های کوانتومی می‌تواند امکان بررسی روش‌های جدید محاسبات توزیع‌شده را فراهم کند.
با این حال، افزایش سرعت آموزش مدل‌های هوش مصنوعی با استفاده از اینترنت کوانتومی هنوز یک نتیجه عمومی و اثبات‌شده نیست.
شبکه‌های کوانتومی ممکن است در آینده برای اتصال بعضی حسگرهای کوانتومی و هماهنگ‌سازی اندازه‌گیری‌های بسیار دقیق استفاده شوند.
این کاربرد با اینترنت اشیای معمولی تفاوت دارد و هنوز نیازمند توسعه فناوری‌های تخصصی است.
امنیت کوانتومی عمدتاً بر ویژگی‌هایی مانند اختلال ناشی از اندازه‌گیری و محدودیت کپی‌کردن حالت‌های کوانتومی ناشناخته تکیه دارد.
وزارت انرژی آمریکا در توضیح شبکه‌های کوانتومی می‌نویسد:
“Nor can an arbitrary, unknown quantum state be copied – no cloning allowed.”
«همچنین نمی‌توان یک حالت کوانتومی دلخواه و ناشناخته را کپی کرد؛ کپی‌برداری مجاز نیست.»
این اصل که به قضیه عدم تکثیر (No-Cloning Theorem) معروف است، یکی از مبانی مهم طراحی شبکه‌های کوانتومی محسوب می‌شود.
رمزنگاری پساکوانتومی مجموعه‌ای از الگوریتم‌های کلاسیک است که برای مقاومت در برابر حملات رایانه‌های کوانتومی طراحی می‌شوند و الزاماً به شبکه کوانتومی نیاز ندارند.
امروزه الگوریتم‌های هوش مصنوعی برای تحلیل داده‌های گسترده به زیرساخت‌های پردازشی قدرتمند نیاز دارند.
در آینده، اتصال پردازنده‌های کوانتومی از طریق شبکه‌های تخصصی ممکن است فرصت‌هایی برای حل برخی مسائل محاسباتی ایجاد کند.
حوزه‌هایی مانند شبیه‌سازی مولکولی، بهینه‌سازی و پژوهش‌های علمی می‌توانند از کاربردهای احتمالی این فناوری باشند.
با این حال، نباید اینترنت کوانتومی را با کامپیوتر کوانتومی یکسان دانست. اینترنت کوانتومی زیرساخت ارتباطی است، در حالی که کامپیوتر کوانتومی وظیفه اجرای محاسبات را بر عهده دارد.
اگرچه پاسخ به سؤال اینترنت کوانتومی چیست چشم‌انداز جذابی از آینده ارتباطات ارائه می‌دهد، توسعه آن با مشکلات فنی مهمی روبه‌رو است.
حالت‌های کوانتومی بسیار حساس هستند و تعامل با محیط می‌تواند باعث از بین رفتن اطلاعات کوانتومی شود.
این پدیده با عنوان واهمدوسی یا Decoherence شناخته می‌شود.
در شبکه‌های کلاسیک، تقویت‌کننده‌ها و تکرارکننده‌ها برای جبران افت سیگنال استفاده می‌شوند.
اما در شبکه‌های کوانتومی نمی‌توان حالت‌های ناشناخته را مانند داده‌های معمولی کپی و تقویت کرد.
به همین دلیل، توسعه تکرارکننده‌های کوانتومی یکی از چالش‌های اصلی این حوزه است.
بعضی سامانه‌های کوانتومی به آشکارسازهای حساس، تجهیزات دقیق نوری و در برخی معماری‌ها به سامانه‌های سرمایشی پیشرفته نیاز دارند.
این موضوع توسعه زیرساخت‌های گسترده را پیچیده و پرهزینه می‌کند.
شبکه‌های کوانتومی آینده باید بتوانند میان تجهیزات و فناوری‌های مختلف ارتباط برقرار کنند.
توسعه پروتکل‌ها و معماری‌های مشترک، یکی از مراحل ضروری تجاری‌سازی این فناوری است.
چین: این کشور آزمایش‌های مهمی در زمینه ارتباطات کوانتومی ماهواره‌ای و توزیع کلید کوانتومی انجام داده است.
ایالات متحده آمریکا: وزارت انرژی این کشور نقشه راهی برای توسعه اینترنت کوانتومی ارائه کرده و آزمایشگاه‌های ملی در زمینه شبکه‌های کوانتومی فعالیت می‌کنند.
هلند: مؤسسه QuTech از مراکز شناخته‌شده توسعه شبکه‌های کوانتومی و اتصال پردازنده‌های کوانتومی است.
آلمان و سایر کشورهای اروپایی: مراکز دانشگاهی و تحقیقاتی در توسعه ارتباطات کوانتومی و زیرساخت‌های مرتبط مشارکت دارند.
کانادا: پژوهشگران و مراکز دانشگاهی این کشور نیز در زمینه فناوری‌های ارتباطی کوانتومی فعالیت می‌کنند.
این فعالیت‌ها نشان می‌دهند که شبکه‌های کوانتومی از مرحله ایده اولیه فراتر رفته‌اند، اما هنوز به زیرساخت عمومی و جهانی تبدیل نشده‌اند.
یکی از پرسش‌های مهم کاربران ایرانی این است که آیا می‌توانند اینترنت کوانتومی خریداری کنند؟
در حال حاضر، اینترنت کوانتومی به‌عنوان یک سرویس عمومی خانگی مشابه ADSL، TD-LTE یا فیبر نوری در دسترس مصرف‌کنندگان نیست.
باید میان پژوهش‌های ارتباطات کوانتومی، سامانه‌های توزیع کلید کوانتومی و یک اینترنت کوانتومی کامل تفاوت قائل شد.
وجود آزمایشگاه یا پروژه تحقیقاتی در یک کشور لزوماً به معنای راه‌اندازی اینترنت کوانتومی قابل خرید برای عموم نیست.
بر اساس دیدگاه پژوهشی مؤسسه QuTech، اینترنت کوانتومی می‌تواند در کنار اینترنت کلاسیک فعالیت کند و قابلیت‌هایی مانند رمزنگاری کوانتومی و محاسبات کوانتومی توزیع‌شده را فراهم سازد.
بنابراین، انتظار نمی‌رود شبکه‌های کوانتومی در آینده نزدیک به‌طور کامل جایگزین اینترنت خانگی شوند.
کاربران همچنان برای فعالیت‌هایی مانند وب‌گردی، تماشای فیلم، تماس تصویری و بازی آنلاین به اینترنت معمولی نیاز خواهند داشت.
در مقابل، شبکه‌های کوانتومی احتمالاً ابتدا در کاربردهای علمی، امنیتی و صنعتی تخصصی گسترش پیدا می‌کنند.
برای پاسخ به اینکه اینترنت کوانتومی چیست و چه زمانی فراگیر می‌شود، باید مسیر توسعه آن را بررسی کنیم.
پژوهشگران در حال کار روی ایجاد ارتباطات کوانتومی پایدارتر، تکرارکننده‌های پیشرفته و شبکه‌هایی با گره‌های بیشتر هستند.
در آینده ممکن است شاهد اتصال مراکز تحقیقاتی، پردازنده‌های کوانتومی و زیرساخت‌های ارتباطی تخصصی در مقیاس بزرگ‌تر باشیم.
با این حال، هنوز نمی‌توان زمان دقیقی برای دسترسی عمومی به یک اینترنت کوانتومی جهانی اعلام کرد.
سرعت پیشرفت این فناوری به حل مشکلات فنی، کاهش هزینه تجهیزات و توسعه استانداردهای ارتباطی وابسته است.
ماهان‌نت با ارائه سرویس‌های ارتباطی مختلف، امکان انتخاب اینترنت متناسب با شرایط کاربران را فراهم می‌کند.
برای آشنایی با سرویس‌ها می‌توانید گزینه‌های زیر را بررسی کنید:
اینترنت فیبر نوری ماهان‌نت برای کاربران نیازمند سرعت بالا و اتصال پایدار.
اینترنت TD-LTE ماهان‌نت برای دسترسی بی‌سیم ثابت در مناطق تحت پوشش.
اینترنت ADSL ماهان‌نت برای اتصال اینترنت از طریق خطوط تلفن ثابت در مناطق دارای امکان ارائه سرویس.
اینترنت گیمینگ ماهان‌نت برای آشنایی با راهکارهای اینترنت مناسب بازی آنلاین.
این سرویس‌ها مبتنی بر فناوری‌های ارتباطی رایج هستند و نباید با اینترنت کوانتومی اشتباه گرفته شوند.
در این مقاله بررسی کردیم اینترنت کوانتومی چیست و چرا پژوهشگران آن را یکی از فناوری‌های مهم آینده ارتباطات می‌دانند.
اینترنت کوانتومی با استفاده از ویژگی‌هایی مانند درهم‌تنیدگی و انتقال حالت‌های کوانتومی، امکان توسعه قابلیت‌های جدید در امنیت، ارتباطات علمی و رایانش توزیع‌شده را فراهم می‌کند.
با وجود پیشرفت‌های پژوهشی، این فناوری هنوز با چالش‌هایی مانند حساسیت کیوبیت‌ها، هزینه تجهیزات و محدودیت ارتباطات در فاصله‌های طولانی مواجه است.
اینترنت کوانتومی چیست؟ این فناوری شبکه‌ای برای ایجاد ارتباطات کوانتومی میان دستگاه‌هاست که می‌تواند در توزیع کلیدهای رمزنگاری، اتصال کامپیوترهای کوانتومی و پردازش توزیع‌شده کاربرد داشته باشد.
لزوماً خیر. اینترنت کوانتومی برای افزایش مستقیم سرعت دانلود و آپلود طراحی نشده و نمی‌تواند اطلاعات قابل استفاده را سریع‌تر از نور منتقل کند.
هیچ سامانه‌ای به‌طور مطلق غیرقابل هک نیست. برخی پروتکل‌های کوانتومی قابلیت شناسایی انواع مشخصی از شنود را دارند، اما ضعف تجهیزات و پیاده‌سازی همچنان می‌تواند امنیت را تهدید کند.
نظرات کاربران
اینترنت کوانتومی واقعا چی هست؟ آخه من زیاد ازش سر در نمیارم، ولی شنیدم که خیلی قراره سریع‌تر و امن‌تر باشه. حالا اینکه چقدر طول می‌کشه تا واقعا اجرا بشه و همه بتونیم ازش استفاده کنیم؟ میگن فعلا تو مراحل اولیه‌ست. چجوری کار میکنه که با اینترنت معمولی اینقدر فرق داره؟ ای کاش مثل فیلم‌های علمی تخیلی نبود و زودتر می‌تونستیم ازش استفاده کنیم. البته میگن که قراره تو زمینه‌هایی مثل امنیت داده‌ها و… انقلاب کنه. راستی، یه سوال دیگه هم پیش میاد این که قیمتش خیلی بالاست؟تا کی باید منتظر بمونیم تا آدمای عادی هم بتونن ازش استفاده کنن؟
خب حالا این اینترنت کوانتومی چطور می‌تونه روی زندگی روزمره ما تاثیر بذاره؟ مثلا توی خرید آنلاین، یا شاید بازی‌های ویدئویی؟ من تازه شنیدم از دوستام که قراره همه‌چی رو تغییر بده. راستی میگن انتقال اطلاعاتش فوری هست، یعنی ممکنه مشکلات اینترنت دیرین قدیمی رو نداشته باشه؟همیشه این سوال‌هام تو سرویس‌های جدید ذهنمو مشغول میکنه که اصلاً برای کشورمون که هنوز با اینترنت پر سرعت هم مشکل داریم، چی می‌شه؟ آیا این سرویس نیاز به سرمایه‌گذاری سنگین داره یا نه?
اینترنت کوانتومی انگار با پارادکس‌های زیادی همراهه، درسته؟ شایعاتی که میگن بالاخره همه مشکلات امنیتی رو حل میکنه و می‌شه گفت هیچ هکری رو زمین نمی‌تونه بهش دسترسی داشته باشه واقعیت داره؟ اون زمان‌هایی که پدرم در می‌اومد واسه دیدن یه فیلم و هزار بار قطع و وصل می‌شد، دیگه نمی‌بینیم؟ البته تاریخ اجرای کاملش چند سال طول می‌کشه و فکر کنم تجربه کردنش مثل سفر تو زمان باشه. خلاصه که خیلی هیجان‌انگیزه، نمی‌دونم کی به اینجا می‌رسیم!
من از متخصصین این زمینه شنیدم که اینترنت کوانتومی می‌تونه انقلابی بزرگ در دنیای ارتباطات باشه. البته با این که کلی تحقیق دربارش کردم هنوز یه سوال مهم واسم باقی مونده، چقدر می‌تونه سرنوشت فناوری اطلاعات رو تغییر بده؟ مثلاً تو صنعت بانکداری چجوری کاربرد داره؟ میگن توی محاسبات سریع خیلی عالیه. راستی، این تکنولوژی جدید به همون اندازه که میگن محبوب مردم می‌شه یا نه چون مردم هنوز به سرویس‌های تند و تیز عادت ندارن؟
حالا که دارم اینا رو می‌نویسم، یکی بهم توضیح بده که این اینترنت کوانتومی یعنی دیگه چطوری با لپ‌تاپ‌ها و گوشی‌های ما کار میکنه؟ بدون تغییر دستگاه‌ها قابل استفاده‌ست؟ بعضیا میگن قراره همه چی متحول بشه ولی خب من که خیلی نمی‌فهمم. این چیزی که تو فیلم‌ها نشون می‌ده که داره سریع کار میکنه و اصلا قطعی نداره، واقعیته یا بازم داره واسه نسل بعدی‌مون رویایی می‌شه؟ هر چی هست، امیدوارم یه روزی بهش برسیم!
تا حالا انقدر دربارش شنیده بودم که انگار یه افسانه‌س! این مقدار داده‌ها چجوری منتقل می‌شه؟ منظورم اینه که آیا تو ایرانم می‌تونیم از اینترنت کوانتوم یه روزی استفاده کنیم یا نه؟ خب مسلماً الان یه جورایی دست‌نایافتنیه. میگن از تکنولوژی های جدید استفاده میکنه که من حتی اسمشم نشنیدم. راستی سوال خیلی مهم؛آیا استفاده ازش نیاز به زیرساخت‌های جدید و دشوار داره و کدوم کشورا الان ازش استفاده می‌کنن؟
اینترنت کوانتومی یعنی می‌تونه باعث بشه همه چیز توی یه چشم به هم زدن تغییر کنه؟ از هاوس اینترنت پر سرعت بگیر و برو تا امنیت هایی که دیگه دست کسی بهش نمی‌رسه. دیگه کسی پول سرورش نمی‌ره واسه فیلتر کردن سایتا؟ تو تلوزیون شنیدم که خیلی ازش می‌شینن و حرف می‌زنن ولی واقعا می‌تونیم یه روزی بدون قندشکن استفاده کنیم؟ خیلی سوال برانگیزه دیگه به قول بچه‌ها دیتا کلفت نمی‌شیم؟واقعیت داره یا نه؟
اینترنت کوانتومی دیگه چی‌یه؟ من می‌گم خیلی شنیده بودم ازش ولی هنوزم زمان می‌بره تا این چیزی که راجع بهش گفتن رو ببینیم. میگن قدرت محاسباتی بیشتر می‌شه، ولی این یعنی چی مثلاً؟ قدرت محاسباتی چجوری قراره یه تفاوت بزرگ ایجاد کنه؟ آیا این قدرت محاسباتی که دارن میگن قراره واسه یه کشور مثل ما هم کاربردی باشه یا فقط برای کشورای پیشرفته‌ست؟ شاید فایده‌اش کمتر از تبلیغاته. ولی خیلی کنجکاوم ببینمش، شما چی فکر می‌کنید؟
اصلاً شنیدم یه جوریه که انگار تو عالم دیگری اطلاعات رو انتقال می‌دیم. میگن دیگه کانشکن نیقطع نمی‌شه، راست میگن؟خب این یعنی دیگه اینترنت مشهد دچار افت سرعت نمی‌شه؟ یا شاید دیگه پدرمو در نمیاره که بشینم منتظر لود شدن صفحه باشم! بازم باید ببینیم چون اینجوری من هر روز هیجانی می‌شم. الانم ما تو فیلما می‌بینیم که میگن قراره واسه آموزشش میلیاردها خرج کنن، شما می‌دونید کسی تجربه واقعی از این اینترنت داره یا نه؟
بچه‌ها یکی منو روشن کنه یعنی این کوانتوم مثلاً چی کار میکنه که یهویی همه چیمون عوض شه؟اینکه میگن قیمت های زیادی از بابت نصب و راه‌اندازی داره واقعیه یا شوخی دارن می‌کنن؟هر روز یه چیزی می‌شنویم ولی یعنی بالاخره این اینترنت کوانتومی یه وقتایی مثل برق و سرعت نور کار کنه که طرف بچه ها تو کافه اینترنت با فنجون کاپوچینو بیاد ماجراهای سریع‌تر و بهتر رو تجربه کنه خواهش می‌کنم یه توضیح بدین خب المنتریک لاجی پالس قرار نیست که بیوفته رو پای جمع وطن عجیب شده نه بخوابه نه زلزله.