نوشته‌ها

تا سال 2024، کل زمین تحت پوشش اینترنت! تا سال 2024، کل زمین تحت پوشش اینترنت!

تا سال 2024، کل زمین تحت پوشش اینترنت!

شرکت اسپیس ایکس در سال گذشته طرحی درباره پوشش سراسری اینترنت برای کره زمین مطرح کرده است.

اسپیس ایکس یا شرکت فناوری‌های اکتشاف فضایی، یک شرکت تولیدکننده محصولات هوافضایی در آمریکا است. معاون بخش ماهواره‌ای این شرکت گفته است هم اکنون 57درصد جمعیت زمین معادل با 4.2 میلیارد نفر، به اینترنت دسترسی ندارند. به همین دلیل این شرکت تصمیم گرفته تا برای رفع این مشکل ماهواره‌هایی را برای پوشش سراسری اینترنت در زمین به هوا بفرستد.

طبق پژوهش‌های انجام شده توسط این شرکت، برای راه‌اندازی این پروژه در زمین، به 4425 ماهواره نیاز است که سال گذشته شرکت اسپیس ایکس درخواست خود را برای اجرایی شدن این طرح، به کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا ارائه کرده است.

تا سال 2024، کل زمین تحت پوشش اینترنت! تا سال 2024، کل زمین تحت پوشش اینترنت!

تا سال 2024، کل زمین تحت پوشش اینترنت!

پیچیدگی این مطلب نیز به این دلیل است که در حال حاضر تنها 1459 ماهواره در زمین قرار گرفته است، در صورتیکه ماهواره‌های لازم برای پوشش سراسری اینترنت سه برابر این مقدار است.

پاتریشا کوپر معاون بخش ماهواره‌های دولتی اسپیس ایکس در این باره گفت: «تاکنون 34 میلیون نفر در امریکا موفق به دسترسی به اینترنت 25 مگابیت بر ثانیه نشده‌اند».

کوپر اظهار داشت که تا پایان سال جاری پرتاپ‌های آزمایشی ماهواره در این زمینه آغاز خواهد شد و چنانچه به موفقیت برسد می‌تواند تا سال 2024 تمام ماهواره‌های لازم را در چند مرحله ارسال نماید.

 

تراگراف: اینترنت بی‌سیم فیس‌بوک

تراگراف: اینترنت بی‌سیم فیس‌بوک

تراگراف: اینترنت بی‌سیم فیس‌بوک

یکی از اهداف فیسبوک این است که به همه افراد این امکان را بدهد تا بتوانند هرچیزی را که می‌خواهند با هر فردی به اشتراک گذارند. این موضوع در درجه اول به دسترسی تمام مردم دنیا به اینترنت نیاز دارد.

فیسبوک که در دنیا نامی آشنا برای کاربران اینترنت دارد، می‌خواهد زمینه فعالیت‌های خود را گسترش دهد و شانس خود را در زمینه توزیع اینترنت نیز بررسی کند. تراگراف، پروژه جدیدی است که مدیران فیس بوک را به‌تازگی سرگرم خود کرده است. در این پروژه اینترنت با استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین به هرجایی از جهان عرضه می‌شود.

تراگراف: اینترنت بی‌سیم فیس‌بوک

تراگراف: اینترنت بی‌سیم فیس‌بوک

مارک زاکربرگ، مدیرعامل شرکت فیسبوک، در کنفرانس‌ توسعه‌ دهندگان f8 از شروع پروژه‌ای به نام تراگراف اطلاع داد که به کمک آن می‌تواند اینترنت بی‌سیم را راه‌‌اندازی کند. این تکنولوژی جدید فیسبوک با استفاده از امواج میلیمتری و بدون نیاز به کابل‌های اپتیکال ساختمان‌ها را به اینترنت متصل می‌کند.

طی این پروژه هلیکوپتری کوچک متصل به منبع برق و یک کابل توزیع کننده اینترنت که تترتنا نام دارد، به خطوط فیبر موجود متصل می‌شود. تراگراف در حالی‌که پرواز می‌کند به دکلی برای توزیع اینترنت بی‌سیم تبدیل می‌شود. البته گفتنی است که هدف از راه‌‌اندازی این پروژه توزیع اینترنت در مناطق روستایی با دسترسی محدود است.

اما از دیگر ویژگی‌ها و مزیت‌های تراگراف، فراهم کردن اینترنت و اطلاعات لازم برای نیروهای امدادی در مناطق آسیب دیده است. این پروژه در حال حاضر در سان جو به مرحله آزمایش رسیده است.

اینترنت اشیا: فناوری که از لوازم خانه‌ تا لباس‌تان را آنلاین می‌کند

اینترنت اشیا (با نام انگلیسی Internet of Things یا به اختصار IoT) که با نام‌های اینترنت چیزها و یا چیزنت نیز شناخته شده است، مفهومی جدید در دنیای فناوری و ارتباطات است. عبارت اینترنت اشیا، به اتصال اشیا و وسایل موجود در محیط پیرامون به شبکه اینترنت گفته می‌شود.

اگرچه ابتدا ممکن است IoT مفهومی سردرگم کننده داشته باشد، اما درواقع آینده‌ای را توصیف می‌کند که در آن اشیا فیزیکی با اتصال به اینترنت با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند. این فناوری مدرن، قابلیت ارسال داده از طریق شبکه‌های ارتباطی را برای هر شی‌ای فراهم می‌کند.

اینترنت اشیا چگونه کار می‌کند؟

بستر اینترنت اشیا روی امواج رادیویی بی‌سیم قرار داده و به دستگاه‌های مختلف امکان برقراری ارتباط با یکدیگر از طریق اینترنت را می‌دهد. این بستر شامل‌استانداردهایی چون وای‌فای، بلوتوث، NFC و ZigBee می‌شود. بعد از این لایه، حسگرهای حرکتی، قفل در و یا حتی چراغ روشنایی قرار دارد. بعضی محصولات یک هاب مرکزی نیز دارند تا بستری برای برقراری ارتباط میان دستگاه‌های مختلف ایجاد کنند. در آخر نیز لایه سرویس‌های ابری وجود دارد که امکان دریافت، تحلیل و بررسی داده‌ها را فراهم می‌کند تا کاربر بتواند کنترل کاملا دستگاه را در اختیار داشته باشد.

اینترنت اشیا چه کاربردهایی دارد؟

اینترنت اشیا یا IoT، کاربردهای بسیاری دارد که ماهان‌نت به چند نمونه از این کاربردها اشاره می‌کند:

یکی از ساده‌ترین نمونه‌های اینترنت اشیا، ترموستات نست است. از ارتباط این ترموستات با وای‌فای می‌توانید دمای محیط را به دمای دلخواه خود تنظیم کنید. برای ترموستات نست می‌توان الگوهای مختلفی تعریف نمود (مانند زمان خواب فرد) و باتوجه به آن‌‌ها، برنامه‌ای برای تغییر دما تنظیم کرد. برای مثال می‌توانید به دستگاه دستور دهید تا در ساعت‌های تعیین شده، دما را کم یا زیاد کند.

اتصال لباس‌ها به اینترنت یکی از مثال‌های کاربردی IoT در زندگی روزمره است. تصور کنید که لباس مورد علاقه خود را خریداری می‌کنید و آن را با گوشی هوشمند خود مرتبط می‌کنید. سپس تگ روی لباس خود را اسکن کنید و بتوانید اطلاعاتی در رابطه با طراح لباس خود، نحوه شستشوی آن، کشور تولید کننده و غیره به‌دست آورید. همچنین می‌توانید هندزفیری را در گوشتان بگذارید و به لیستی از موسیقی‌ها که شرکت تولید‌کننده لباس شما تهیه کرده گوش دهید. نظرتان چیست؟

فکر کنید به جای کارت دعوت به میهمانی‌ها، تگ لباس شما اسکن شده و به شما اجازه ورود به آن میهمانی داده شود. یا اینکه قسمتی از لباس شما کثیف شود و بدون هیچ نگرانی آن را داخل لباسشویی بیندازید و به سایر کارهای خود ادامه دهید؛ چرا که لباس شما خود تشخیص می‌دهد که کدام قسمت از لباس، در چه مدت زمان، چه درجه‌ای از آب و چه موادی شستشو شود.

با پیشرفت و توسعه‌ی فناوری اینترنت اشیا، امکان تولید دستبندهای هوشمندی نیز وجود دارد که با شناخت فعالیت‌های بدنی کاربر، زمان خواب او را تشخیص دهد و برای مثال تلویزیون و چراغ‌ها را خاموش کند.

اینترنت اشیا Internet of Thingsآیا نگرانی در امنیت و حریم شخصی اینترنت اشیا وجود دارد؟

اینترنت اشیا را خطراتی تهدید می‌کند که موجب شده نتوان امنیت آن را صد در صد تضمین کرد. دستگاه‌هایی که از این فناوری بهره می‌برند، اطلاعاتی را فرستاده و دستوراتی را دریافت می‌کنند. به همین علت در حین ارسال و دریافت اطلاعات، احتمال نفوذ هکرها وجود دارد.

کاربران بسیاری در سراسر دنیا از دستگاه‌هایی مانند تلویزیون هوشمند، دوربین‌های امنیتی و ترموستات متصل به اینترنت استفاده می‌کنند. بیشتر این دستگاه‌ها رمزگذاری ضعیفی دارند و به اینترنت هم متصل هستند. درنتیجه هکرها می‌توانند با استفاده از بدافزار ها این دستگاه‌ها را پیدا کنند و کنترل آن را به دست گیرند. معمولا دستگاه‌های ارزان قیمت بیشتر دچار این ضعف هستند. چرا که برای بالاتر بردن امنیت دستگاه توسط کاربر راهی وجود ندارد. معمولا دستگاه‌های چینی مشکل رمزگذاری ضعیف را دارند و هدف خوبی برای هکرها هستند. در نتیجه اولین راه‌حل امنیتی در حین خرید دستگاه IoT، تهیه محصولات باکیفیت است.

ملاحظات و چالش‌های امنیتی بسیاری در زمینه اینترنت اشیا وجود دارد. رفع این چالش‌ها و اطمینان از امنیت اینترنت در تمام محصولات و خدمات، از اهمیت بالایی برخوردار است. با پیشرفت IoT در زندگی روزمره، کاربران باید اطمینان داشته باشند که دستگاه‌های مجهز به IoT و خدمات اطلاعات مرتبط، از هرگونه آسیب‌پذیری ایمن هستند. به همین دلیل به رویکردی جدی نیاز است تا راه‌حل مناسبی در رابطه با چالش‌های امنیت اینترنت اشیا ارائه نماید.

کدام شرکت‌ها روی این تکنولوژی کار می‌کنند؟

درحال حاضر کمپانی‌های بسیاری هستند که در حوزه اینترنت اشیاه فعالیت می‌کنند و هر ساله به تعداد آن‌ها افزوده می‌شود. به‌عنوان نمونه شرکت‌های بزرگی چون سامسونگ، بوش، آمازون، سیسکو و دل درحال حاضر روی دستگاه‌های متصل به بکدیگر کار می‌کنند. گفته می‌شود که تا سال 2020 تعداد 34 میلیارد دستگاه از اینترنت اشیا استفاده خواهد کرد. طبق این آمار برای هر نفر بیش از 4 محصول مجهز به IoT وجود خواهد داشت.

شرکت «SmartThings» که توسط سامسونگ خریداری شده، حسگرهایی را به‌منظور ایجاد “خانه هوشمند” در اختیار کاربر قرار داده است. با استفاده از این حسگرها برای مثال کاربر می‌تواند متوجه ورود و خروج افراد از منزل خود شود. شرکت سامسونگ همچنین گفته  که تا سال 2017، 90% از محصولات خود و تا سال 2020 تقریبا تمامی محصولات خود را به اینترنت اشیا مجهز می‌کند. این موضوع شامل تمامی محصولات سامسونگ مانند لباسشویی، واحد تهویه مطبوع و حتی مایکروویوها نیز می‌شود.

ماهان‌نت در مطلب بعدی به معرفی شرکت‌های قدرتمند اینترنت اشیا می‌پردازد.

شکل و شمایل اینترنت در سال 1973

اینترنت مانند دریایی است که میلیاردها نفر را دربر گرفته و از طریق موبایل‌‌ هوشمند، لپ‌تاپ‌، ساعت هوشمند، ماشین و غیره قابل استفاده است. اینترنت در 40 سال گذشته تصویری واقعا متفاوت داشت. ابتدا اینترنت شبکه‌ای متشکل از تنها 42 کامپیوتر و 36 نقطه اتصال (نود-Node) بود که برای نمایش تمام آن‌ها، یک نقشه کوچک با نام آرپانت ARPANET (پروژه  آژانس تحقیقات توسعه شبکه) کفایت می‌کرد.

در حال حاضر برآورد گستردگی اینترنت، موضوعی مشکل و حتی غیر ممکن است و امکانی برای محاسبه وسعت بیش از یک میلیارد وب‌سایت و بی‌نهایت داده مبتنی بر زیرساخت‌های فوق‌العاده عظیم، وجود ندارد.

اما در سال‌های گذشته این‌گونه نبود و قابلیت نمایش تمام اینترنت روی تنها یک صفحه کاغذ وجود داشت. شاهد این موضوع نقشه‌ای رسم شده از آرپانت در سال 1973 است که در صفحه توییتر توسعه‌دهنده‌ای به نام دیوید نیوبری، منتشر شد. دیوید نیوبری این نقشه را از بین اسناد به‌جا مانده از پدر خود که مدیر بازاریابی کامپیوتر در دانشگاه دیل کارنگی بود، پیدا کرد. این نقشه تمام 42 کامپیوتر و 36 نقطه اتصال اینترنت را به تصویر می‌کشد.

شکل و شمایل اینترنت در سال 1973اینترنت، پیش از آنکه به فضایی برای انتقال افکار، تماشای فیلم و غیره تبدیل شود، پروژه‌ای به نام آرپانت بود که به وزارت دفاع ایالات متحده تعلق داشت. وجود شبکه اینترنت، اولین بار در سال 1967 به‌طور رسمی تایید شد.

دو سال بعد یعنی در سال 1969، از این شبکه به عنوان راهی برای ایجاد ارتباط بین کامپیوترهای چهار دانشگاه (MIT، هاروارد، کالیفرنیا و لس‌آنجلس) استفاده شد. هدف اولیه توسعه آرپانت، بیشتر برای برقراری ارتباط و اشتراک‌گذاری منابع دانشمندان بین آن چهار دانشگاه بود.

این نقشه از زمان انتشار در صفحه دیوید نیوبری تاکنون،‌ 57 هزار بار در توییتر به اشتراک مجدد گذاشته شده است. اشکال بیضی شکل در این نقشه نماد هاست و اشکال مربعی نماد نقطه اتصال شبکه هستند. همچنین PDP-10 که یکی از رایج‌ترین مین‌فریم‌های 32 بیتی در دهه 70 میلادی است، در بخش‌های مختلف این نقشه به کرات به چشم می‌خورد.

منبع: iflscience